A SOLIDÃO E SUA PORTA

Quando mais nada resistir que valha
a pena de viver e a dor de amar
e quando nada mais interessar
(nem o torpor do sono que se espalha),

quando, pelo desuso da navalha
a barba livremente caminhar
e até Deus em silêncio se afastar
deixando-te sozinho na batalha

a arquitetar na sombra a despedida
do mundo que te foi contraditório,
lembra-te que afinal te resta a vida

com tudo que é insolvente e provisório
e de que ainda tens uma saída:
entrar no acaso e amar o transitório.

Carlos Souto Pena Filho (Recife PE 1929-1960)

Estava ouvindo um programa que não lembro e alguém recitou este poema, então eu pensei que seria muito bom para o primeiro post do Blog.

Poema: A SOLIDÃO E SUA PORTA
Translated into French by: Lica
A SOLIDÃO E SUA PORTA

Quando mais nada resistir que valha
a pena de viver e a dor de amar
e quando nada mais interessar
(nem o torpor do sono que se espalha),

quando, pelo desuso da navalha
a barba livremente caminhar
e até Deus em silêncio se afastar
deixando-te sozinho na batalha

a arquitetar na sombra a despedida
do mundo que te foi contraditório,
lembra-te que afinal te resta a vida

com tudo que é insolvente e provisório
e de que ainda tens uma saída:
entrar no acaso e amar o transitório.

Carlos Souto Pena Filho (Recife PE 1929-1960)

Estava ouvindo um programa que não lembro e alguém recitou este poema, então eu pensei que seria muito bom para o primeiro post do Blog.

Poema: LA SOLEDAD Y SU PUERTA
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
SOLEDAD Y SU PUERTA

cuando más nada resistir que la pena
de la vida es válida y dolor amar
y cuando nada más interesante
(ni el torpor del sueño que si las extensiones),

cuando, para el disuse de la maquinilla de afeitar
la barba libremente a caminar
y hasta dios en silencio si para moverse lejos
dejando le solo en la batalla

a arquitetar en la cortina el adiós
del mundo que usted él era contradictorio,
recuerda a usted eso después de que todo él siga siendo usted la vida

con todo que sea insolvencia provisory y
y de eso todavía tiene una salida:
para entrar adentro y quizás amando el transitorio.

Carlos Souto Pena que el hijo (PIE 1929-1960 de Recife)

oía un programa que no recuerdo y alguien recitó este poema, entonces yo pensó que sería muy bueno para el primer poste del Blog.

Poem: IL SOLITUDE ED IL RELATIVO PORTELLO
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
SOLITUDE ED il RELATIVO PORTELLO

quando più niente resistere a che la pena
della vita è valida e dolore amare
e quando niente di più interessante
(né il torpor di sonno che se diffusioni),

quando, per il disuse del rasoio
la barba liberamente da camminare
e fino al dio nel silenzio se per muoversi via
lasciando voi solo nella battaglia

verso arquitetar nella tonalità l'addio
del mondo che lui eravate contradittori,
si ricorda a voi di quello dopo che tutto esso rimanga voi la vita

con tutto che sia l'insolvibilità provisory ed
e di quello ancora ha un'uscita:
per entrare dentro e forse amando quello transitorio.

Carlos Souto Pena che il figlio (PIEDE 1929-1960 di Recife)

stava sentendo un programma che non mi ricordo di e qualcuno recited questo poem, allora io ha pensato che fossi molto buono per il primo alberino del Blog.

Gedicht: DIE EINSAMKEIT UND SEINE TÜR
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
EINSAMKEIT UND SEINE TÜR,

wenn mehr nichts zu widerstehen, daß die Strafe
des Lebens gültig und Schmerz ist zu lieben
und wenn nichts interessanter
(noch die Erstarrung des Schlafes die, wenn Verbreitungen),

wenn, für den Nichtgebrauch des Rasiermessers
der Bart frei zum zu gehen
und bis Gott in der Ruhe, wenn, um Ihnen
sich erinnert in der Schlacht auf arquitetar

im Farbton zu bewegen den Abschied der
Welt allein weg, lassend, daß Sie er unvereinbar waren
, zu Ihnen an das, nachdem aller es Sie das Leben mit

alles bleibt, das provisory Insolvenz ist und
und von dem noch einen Ausgang hat:
innen hereinkommen und das vorübergehende möglicherweise, liebend.

Carlos Souto Pena, den Sohn (Recife FUSS 1929-1960)

ein Programm, daß ich mich nicht erinnere und jemand dieses Gedicht recited, dann ich hörte, dachte, daß ich für ersten Pfosten des Blog sehr gut sein würde.

HTTP/1.1 200 OK Date: Sun, 18 May 2008 05:27:32 GMT Server: Apache Set-Cookie: JSESSIONID=2003714CF9E85E15C4D929BCDADE6EC2.lv1-42; Path=/ X-WL-ERRORCODE: 1176 Content-Length: 32 Connection: close Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1 Poema
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
SOLITUDE AND ITS DOOR

When more nothing to resist that the penalty
of living is valid and pain to love
and when nothing more interesting
(nor the torpor of sleep that if spreads),

when, for the disuse of the razor
the beard freely to walk
and until God in silence if to move away
leaving you alone in the battle

to arquitetar in the shade the farewell
of the world that you he was contradictory,
remembers to you that after all it remains you the life

with everything that is provisory insolvency and
and of that still has an exit:
to enter in and perhaps loving the transitory one.

Carlos Souto Pena Son (Recife FOOT 1929-1960)

was hearing a program that I do not remember and somebody recited this poem, then I thought that I would be very good for first post of the Blog.

Poem: ENSAMHETEN OCH DESS DÖRR
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
ENSAMHET OCH DESS DÖRR,

när mer ingenting att motstå, att straff
av uppehället är giltigt och att smärta för att älska
och, när ingenting mer intressera
(nor torporen av sömn som, om spridningar),

när, för obrukligheten av rakkniven
skägget fritt som går
och till gud i tystnad, om till flyttningen som lämnar
bort dig ensamt i striden

till arquitetar i skugga avskedet
av världen, att du honom var motsägande,
minns till dig det, efter allt det har återstått dig livet

med allt som är provisory obestånd, och
och av den stillbild har en gå ut:
att skriva in in och älska kanske det transitory.

Carlos Souto Pena som sonen (den Recife FOTEN 1929-1960)

var utfrågning per programet, som jag inte minns, och någon deklamerade denna poem, mig, tänkte därefter att jag skulle är mycket bra för först postar av Blogen.

Стихотворение: УЕДИНЕНИЕ И СВОЯ ДВЕРЬ
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
УЕДИНЕНИЕ И СВОЯ ДВЕРЬ

когда больше ничего сопротивлять что штрафом
прожития будет действитен и боли для того чтобы полюбить
и когда ничего более интересное
(ни torpor сна если распространения), то,

когда, для disuse бритвы
борода свободно, котор нужно погулять
и до бога в безмолвии если для того чтобы двинуть прочь
оставляющ вам одн в сражение

к arquitetar в тени прощание
мира что вы он были разноречивы,
вспоминает к вам то, то после того как все оно остает вами жизнь

с всем которое будет provisory несостоятельностью и
и того все еще не иметь выход:
войти внутри и возможно любящ транзиторное одно.

Карлос, котор сынок Souto Pena (НОГА 1929-1960 Recife)

слышало программу что я не вспоминаю и кто-нибудь recited это стихотворение, после этого я подумал что я буду очень хорош для первого столба Blog.

HTTP/1.1 200 OK Date: Sun, 18 May 2008 05:28:36 GMT Server: Apache Set-Cookie: JSESSIONID=E9D4C43F99DE2766E0B6B9B1781C5321.lv1-7; Path=/ X-WL-ERRORCODE: 1176 Content-Length: 30 Connection: close Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1 Gedich
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
SOLITUDE EN ZIJN DEUR

wanneer te verzetten tegen herinnert niets zich dat de
sanctie van het leven en te houden van pijn geldig is
en wanneer niets
interessanter (noch torpor van slaap dat als verspreiding)

, wanneer, voor disuse van het
scheermes de baard vrij om
en tot God in stilte te lopen als om zich
te verwijderen verlatend u alleen in de

slag aan arquitetar in de schaduw het
afscheid van de wereld die u hij tegenstrijdig was
, aan u dat na allen het u het leven met

alles blijft die provisory insolventie is en
en van dat heeft nog een uitgang:
om binnen binnen te gaan en misschien houdend van voorbijgaande.

Carlos Souto Pena Son (Recife VOET 1929-1960)

hoorde een programma geen dat ik herinner en somebody dit gedicht reciteerde, dan dacht ik dat ik voor eerste post van Blog zeer goed zou zijn.

قصيدة: العزلة وبابه
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
عزلة وبابه

عندما كثير لاشيء أن يقاوم أنّ العقوبة
المعيشة شرعيّة وألم أن يحبّ
وعندما لاشيء أكثر ممتعة
(ولا ال [توربور] النوم أنّ إن انتشارات),

عندما, للإهمال من الموسى الحلاقة
اللحية بحرّيّة أن يمشي
وحتّى إلهة في حالة سكون إن أن يتحرّك بعيدا
يترك أنت بانفراد في المعركة

إلى [أرقويتتر] في الظل الوداع
من العالم أنّ كان أنت هو متناقضة,
يتذكّر إلى أنت أنّ عقب كلّ هو يبقى أنت الحياة

مع كلّ شيء أنّ يكون إفلاس [بروفيسري]
وومن أنّ بعد يتلقّى مخرجة:
أن يدخل داخل وربّما يحبّ المؤقّتة واحدة.

كارلوس [سوتو] [بنا] إبنة (رسيف قدم 1929-1960)

كان سمع برنامج أنّ لا يتذكّر أنا وواحد ما تلا هذا قصيدة, بعد ذلك أنا فكّر أنّ أنا كنت جدّا جيّدة ل [فيرست بوست] من [بلوغ].